Burada cümlenin şifresi "fanilik" ve "uzun süre yaşamak" kelimelerinde saklı. Fanilik, ölümlü olmak, gelip geçici olmak, unutulmak demek biliyorsun. Parçada diyor ki, yetenekli insanlar bu ölüp gitme ve unutulma durumuna (saldırısına) karşı bir refleks gösteriyorlar, yani eser veriyorlar. Bu refleks ne kadar güçlüyse, yani yazdıkları eserler ne kadar sağlam ve kalıcıysa, yazar da o kadar uzun süre "yaşıyor". Tabii buradaki yaşamak fiziksel olarak nefes almak değil, eserleri sayesinde yıllar geçse de adının yaşatılması, unutulmaması demek.
O yüzden B şıkkındaki "Kalıcı eserlerin, yazarlarının unutulmamasını sağladığı" cümlesi parçada anlatılmak istenenin tam karşılığı bu
