Yunus Emre bu sözü ile şunları anlatmak istemiş olabilir:
-
Yunus Emre, tasavvufi bir şairdir ve şiirlerinde aşkı, Allah’a ulaşmanın en yüce yolunu gösteren bir duygu olarak işlemiştir. Ona göre, aşk insanı olgunlaştırır, arındırır, yüceltir ve mutlu eder. Aşk olmadan insanın hayatı anlamsız ve boştur.
-
Yunus Emre, aynı zamanda halk şairidir ve şiirlerinde insan sevgisini de vurgular. Ona göre, insanlar Allah’ın yarattığı en değerli varlıklardır ve hepsi birbirine kardeştir. İnsanlar arasında sevgi, saygı, hoşgörü ve yardımlaşma olmalıdır. Sevgisiz insanlar, topluma faydalı olamazlar.
-
Yunus Emre, bu sözü ile âşık olamayan insanın, yemişsiz ağaca benzediğini söyler. Yemişsiz ağaç, hem kendine hem de başkalarına faydası olmayan, kısır ve kuru bir varlıktır. Âşık olamayan insan da hem kendini hem de başkalarını mutlu edemez, gelişemez ve verimli olamaz.
