Question

Atatürk’ün Çocuk Sevgisi ile İlgili Şiirler Nelerdir?

Answer 1

ATATÜRK’TE ÇOCUK SEVGİSİ

Atam büyük liderdi
Çocukları severdi
Çocuklar bir ülkenin
Geleceğidir derdi.

Bazen çocuklaşırdı
Oynar şakalaşırdı
Eğer fırsat bulursa
Onlarla yarışırdı.

Çoktu çocuk sevgisi
Hiç bitmezdi ilgisi.
Sevimli çocuk Ülkü
Olmuştu sevgilisi.

Yazan: Kasım Kaplan

ATATÜRK ÇOCUK OLMUŞ

Çocuk Bayramı’nda
Gelmiş katılmış aramıza,
Atatürk çocuk olmuş bakın:
Sallanıyor salıncakta!

Gülüyor gözlerinin içi,
Gülüyor,
Gökler, denizler kadar mavi.
Diyor ki: “Çocuklar, ben verdim size
Bayramların en güzelini”.

“Dilerim, yurdumun çocukları,
Tüm çocukları dünyanın
Gülüp oynasınlar bugünkü gibi;
Acıda, sevinçte kardeş olsunlar…
Çınlasın yeryüzünde barış türküleri”.

Yazan: Aziz Sivaslıoğlu

GELECEĞİMİZ ÇOCUKLAR

Çocuklar değer verdi
Onlara bayram armağan etti
Cumhuriyet’i emanet etti
Geleceğimiz çocuklar.

Çocuklardandı umudu
Temizledi düşmandan yurdu
Çocuklara medeniyet kurdu
Ey büyük Atatürk.

Yazan: Sıla Seniceli

ATATÜRK’ÜN ÇOCUK SEVGİSİ

Atatürk’ ün çocuk sevgisi
Bence sevgilerin en yücesi
Hep severdi çocukları
Sevgi ile kucaklardı onları

Onun eseriydi 23 Nisan
Atasıyla gurur duyuyor insan
Tüm dünya onu sevmeli
Önünde saygı ile eğilmeli

Hiç bir ulusun yok ki böyle lideri
Türk milleti onunla hep övünmeli
Çocuklar zaten onun göz bebeği
İşte ATAMIN çocuk sevgisi

Yazan: Su Demir

ATATÜRK’ÜN ÇOCUK SEVGİSİ

Çok sever onları
Korur kollar Atatürk!
Milletin yavrularını,
Çok sever Atatürk.

Canımıza can katan
Çocuklara yardım eden
Türk ulusunu seven
Liderimizdir Atatürk.

Okşar koklar sarılır
Yardım eder kıyamaz
Bütün dünya hayrandır;
İyi ki vardı Atatürk.

AĞLIYORUM BEN

İsmini kâğıtlara yazmak istesem,
Boynu bükük kalemi dile getirsem,
Dünyalara seni anlatayım desem,
Bu garip sözcükler hiç yeter mi Atam?

Kalemleri tutar küçük ellerim,
İlkelerindir elbet mutlak rehberim,
Bu şiiri yazarken senin özlemin,
Bu minik bedende hiç diner mi Atam?

Küçük bir çocuğum sazım ellerimde,
Vururum Mustafa Kemal diye teline,
Türküler sevdalı o güzel gözlere,
Bu millet sensiz hiç avunur mu Atam?

Yokluğunda ısınmaz üşür yüreğim,
Her zaman sana hasret yaşlı gözlerim,
Tutunacak dalım yok şimdi neylerim,
Uzun bir kış ile yaşanır mı Atam?

Söndürün yıldızları açık kalmasın,
Zorlamayın ağlarsa gökler susmasın,
Batsın bu güneş ebediyen doğmasın,
Karanlık yorganla uyunur mu Atam?

Yazan: Merve Erdoğan (Şiir yarışması 1.si) 7/B – İhsan Sungu İlköğretim Okulu-Altındağ

ATATÜRK VE ÇOCUK

Bir çocuk duvar dibinde ağlar
Atatürk görüp başını okşar
“Çocuk, derdin nedir” diye sorar
“Seni, bir daha göremezsem,” der çocuk.

Atatürk sevdiklerine hep “çocuk” derdi.
Onun için çocuk saflık demekti.
Kız erkek hiç fark etmezdi.

Burcu burcu çiçek kokan, çocuk
23 Nisan size armağan, der
Keyfinizce oynayın, gülün yeter
Dünya çocukları bayram eder,
Atatürk minnet, şükran duyar, çocuk.

Anne baba gibi sevgi doluydu,
Çocuklarla olunca huzur bulurdu,
Mavi gözleri parlak, çocuk umuduydu,
Onunla geleceğe sağlam basar, çocuk

Senin öğütlerinle büyüyorum,
Kendime seni örnek biliyorum,
Bütün dünyaya seni anlatıyorum,
Türk çocuğu seni sever sayar, ATATÜRK!

Yazan: Eylem Doyar ( Şiir yarışması 2.si) 6/H – Şinasi İlköğretim Okulu-Keçiören

ATATÜRK

Bütün bildiklerimden
Daha yakınsın yüreğime.
Alfabeyi hecelerken
“Atatürk” yakıştı elime.
Daha iyi anladım her yıl
Açıldıkça düşüncelerim,
İlk sevgim büyür, büyür de
Seni daha da severim.
Her yön sen olursun sen,
Kitap, kalem, şapka, kravat,
Sen Türkiye’mi uçuran
En büyük tanrısal kanat.
Düşmanların elinden,
Bizi kurtaran sensin.
Bu toprağa yeniden,
Özlem kuran sensin.
Ünümüzü dünyaya,
Mertçe duyuran sensin.
Gündüz gün, gece ay,
Benzer kahraman sensin.

Yazan: Hicran Erdoğan (Şiir yarışması 3.sü) 7/A – Şehit Teğmen Ertuğrul Platin İlköğretim Okulu-Mamak

KÜÇÜK KEMAL

Bir savaş meydanındaydı Kemal
Cephane taşıyordu askere,
Yaralı vücutlar secdede,
Çoğunun kolu kafası yoktu herhalde.
Ve kan görüyordu Kemal,
Toprak parlıyordu al al.
Var gücüyle koştu
Cephaneyi yetiştirmek için cepheye
İki soluk göz gördü dikinde
Masmavi gözler ona döndüğünde
Nefesi kesildi Kemal’in,
Bir daha gelemedi kendine.
Görmüştü bu kahramanı önceden
Ve biliyordu kahramanın adını,
Unutmamıştı çünkü kahraman Kemal’in adaşıydı.
O yorgun gözler görünce Kemal’i
Yumuşadı, yorgunluktan iz kalmadı gözlerde
Bir anda sarıldı komutan küçük Kemal’e.
Kemal şaşırmış idi.
Hiç görmemişti böyle bir sevgi.
Cephede kaybettiği babası geldi aklına
İşte o an Kemal’de sarıldı komutana,
Hissetti kendini bir baba ocağında,
Isındı yüreği onca yıl sonra bir daha.
Bırakmak istemedi Kemal
Ama bıraktı bırakmalıydı.
Bir el hissetti omzunda
Ardından bir billur ses
“Evlat” dedi “sabret”
“Savaş bitince sarılırsın bana,
Gönlünce ve doya doya.”
Kemal bu sözleri duyunca
Daha sıkı sarıldı cephaneye
Ve bir kurşun girince Kemal’in kalbine
Ardına baktı Kemal
İstemedi bir veda bile etmeden gitmek.
Gözleri komutanı aradı, yeni babasını
Görünce onun vurulduğunu,
Komutan sıçradı yerinden,
Aldırdı oradan çocuğu,
Çocuk onun yanına geldiğinde
Sardı onu, küçük oğlunu
Alıyordu çocuk nefes
O sessizlikte çıktı ses
Çocuk son gücüyle
Sarıldı komutana
Komutan ağlıyordu
Kendini tutamıyordu.
Çocuk teselli etti Büyük Komutan Kemal’i,
“Ağlama” dedi.
Ve “Hoşçakal” diyerek veda etti.
Komutan yalvararak ağlıyordu,
Yardım istiyordu çaresizce
Ama elbet o da biliyor
Bu bir vedaydı Kemal’e sessizce.

Yazan: Selinnur Kart (Şiir özendirme ödülü) Mesa Koru Sitesi İlköğretim Okulu