Türkiye’deki milletvekillerinin ant içme şekilleri tarih boyunca değişiklik göstermiştir. İlk meclis kurulduğunda anayasada devletin dini İslam olarak belirtildiği için kurucu meclis üyeleri olan milletvekilleri Kur’an-ı Kerim’e yemin ederek ant içerlerdi. Ancak, 1937 yılında laikliğin anayasaya girmesiyle devletin dini İslam’dır ibaresinin kaldırılması milletvekili yeminlerinde de değişikliğin olmasına neden olmuştur.
Günümüzde milletvekilleri, göreve başlarken aşağıdaki metni okuyarak ant içerler:
"Devletin varlığı ve bağımsızlığını, vatanın ve milletin bölünmez bütünlüğünü, milletin kayıtsız ve şartsız egemenliğini koruyacağıma; hukukun üstünlüğüne, demokratik ve laik Cumhuriyet'e ve Atatürk ilke ve inkılaplarına bağlı kalacağıma; toplumun huzur ve refahı, milli dayanışma ve adalet anlayışı içinde herkesin insan haklarından ve temel hürriyetlerden yararlanması ülküsünden ve Anayasa'ya sadakattan ayrılmayacağıma; büyük Türk milleti önünde namusum ve şerefim üzerine ant içerim."
Bu değişiklik, Türkiye’nin laik ve sosyal hukuk devleti olarak evrimini ve bu değerlere olan bağlılığını yansıtır. Ayrıca, milletvekillerinin görevlerini yerine getirirken hukukun üstünlüğüne, demokrasiye, laikliğe, Atatürk ilke ve inkılaplarına bağlı kalacaklarına dair taahhütlerini de vurgular. Bu, milletvekillerinin, toplumun huzur ve refahı, milli dayanışma ve adalet anlayışı içinde herkesin insan haklarından ve temel hürriyetlerden yararlanması ülküsünden ayrılmayacaklarına dair taahhütlerini de içerir. Bu, milletvekillerinin görevlerini yerine getirirken halkın çıkarlarını koruma ve hizmet etme taahhütlerini vurgular. Bu nedenle, ant metni, milletvekillerinin görevlerini yerine getirirken izlemeleri gereken değerler ve ilkeler konusunda önemli bir rehberdir.
