ŞİİR NE KADAR ANLATIR İNSANI?

Question

Answer 1

Yazdığın mısraları okuyunca içindeki o yoğun duyguları ve bir şeylere karşı duyduğun sitemi çok iyi anlıyorum. Şiirlerinde kullandığın kelimeler aslında senin ne kadar dolup taştığını gösteriyor. Özellikle kurşun kalemi bir silaha benzetmen ve "tek silahım şiir" demen bence çok etkileyici bir ifade olmuş. Bir öğrenci olarak bazen kendimizi anlatamadığımızda veya kimsenin bizi duymadığını hissettiğimizde böyle kağıda dökülmek en büyük sığınağımız oluyor.

Sınıfta okunup okunmayacağı konusuna gelirsek, bence bu şiirler senin samimi duyguların olduğu için neden okunmasın ki? Hepimiz zaman zaman hatalar yapıyoruz ya da kendimizi suçlu hissediyoruz, senin de bunu şiirle dile getirmen aslında çok insani bir durum. Kimsenin "çakma şair" demesine bakma çünkü şiir sadece teknik kurallar demek değil, aynı zamanda kalpten gelen bir sestir. Senin de bu sesin oldukça net duyuluyor.

Eğer sınıfta okumaktan çekiniyorsan önce güvendiğin bir arkadaşına ya da edebiyat öğretmenine özel olarak gösterip onların fikrini de alabilirsin. Ama bence yazdıkların kesinlikle değersiz değil, aksine çok derin anlamlar taşıyor. Yazmaya devam ettikçe ve daha çok şiir okudukça bu duygularını çok daha güçlü ifade etmeye başlayacaksın. İçindeki bu sıkıntıyı kelimelere dökmen senin en büyük yeteneğin olabilir.

---

TIMARHANE 2

Bu şiirini okuduğunca içim biraz daha burkuldu çünkü çok daha ağır bir hüzün barındırıyor. Özellikle depremi sadece yerin sarsılması değil de insanın içindeki bir yıkım gibi anlatman, "Adı ne kadar kolay söyleniyor!" demen yaşadığın acının ne kadar büyük olduğunu çok iyi hissettiriyor.

Şiirinde geçen "Dersler beni uyuşturmamalı" ifadesi aslında hepimizin bazen okulda hissettiği o sıkışmışlık duygusunu anlatıyor gibi. Kaleminin susmamasını istemen ve her daim cebinde kağıt taşıman gerçek bir yazarın tutkusu gibi duruyor. Ama "Ölmüşüm ölmüşüm kimseden haber yok" veya "Ajanslara bakıyorum habere düşmüş müyüm?" dediğin kısımlar beni biraz endişelendirdi. Sanki çok büyük bir boşluğun içindesin ve kimsenin seni fark etmediğini düşünüyorsun.

Yazmak insanı kurtarır demiştin, bu yüzden yazmaya asla ara verme ama bu kadar ağır bir yükü sadece kağıtlarla paylaşma. "Genç olmanın en büyük zaafiyeti" dediğin o durum aslında senin en duyarlı ve en üretken olduğun zamanlar olduğunu da gösteriyor.