Baharat ticareti ve altın kıtlığı orta çağın sonlarına doğru Avrupa ekonomisini adeta kilitlenme noktasına getiren en büyük iki sorun olmuştur. O dönemde baharat sadece yemeklere lezzet vermek için değil, aynı zamanda etleri uzun süre saklamak ve ilaç yapmak için de kullanılıyordu. Ancak baharatlar Hindistan ve Uzak Doğu'dan geldiği için Avrupa'ya ulaşana kadar pek çok tüccarın elinden geçiyor ve fiyatı inanılmaz derecede artıyordu. Avrupalıların elinde Doğu dünyasının satın almak isteyeceği pek fazla mal yoktu; bu yüzden baharat alabilmek için sürekli olarak altın ve gümüşle ödeme yapmak zorunda kalıyorlardı. Bu durum Avrupa'daki değerli madenlerin sürekli olarak Doğu'ya akmasına ve hazinelerin boşalmasına neden olmuştur.
Aynı dönemde Avrupa'daki mevcut gümüş ve altın madenleri de artık tükenme noktasına gelmişti. Madenlerden yeni para basacak kadar metal çıkarılamayınca tarihte Büyük Altın Kıtlığı (Bullion Famine) denilen büyük bir ekonomik kriz yaşanmıştır. Piyasada nakit para kalmadığı için ticaret durma noktasına gelmiş ve işler çok zorlaşmıştır. Öyle ki bazı bölgelerde insanlar madeni para yerine doğrudan baharatları, özellikle de karabiberi bir ödeme aracı olarak kullanmaya başlamışlardır. Ekonominin bu kadar tıkanması ve paranın bulunamaması Avrupalı devletleri çok büyük bir çaresizliğe sürüklemiştir.
Hükümdarlar ve tüccarlar bu krizden kurtulmanın tek yolunun baharatın ana vatanına doğrudan ulaşmak ve yeni altın kaynakları bulmak olduğunu anlamışlardır. Aradaki aracıları yani İtalyan şehir devletlerini ve Osmanlı Devleti'ni devre dışı bırakıp doğrudan kaynağa ulaşma isteği, Coğrafi Keşiflerin en büyük motoru olmuştur. Portekizliler ve İspanyolların okyanuslara açılmasının altında yatan asıl sebep, bu bitmek bilmeyen altın ihtiyacı ve pahalı baharat ticaretidir. Bu ekonomik baskı Avrupa'yı bir yandan iflasın eşiğine getirirken diğer yandan dünyayı kökten değiştirecek olan yeni kıtaların keşfedilmesine ve sömürgecilik döneminin başlamasına zemin hazırlamıştır. Amerika'nın keşfiyle Avrupa'ya akan devasa altın ve gümüş miktarı bu kıtlığı bitirmiş olsa da, daha sonra bu madenlerin çokluğu paranın değerinin düşmesine ve büyük bir enflasyona yol açarak ekonomiyi farklı bir yönden etkilemiştir.
