Uzayda geçen bilim kurgu filmlerinde, uzaktan gerçekleşen bir patlamayı aynı anda hem görüp hem de duyabilmek, iki temel bilimsel hatayı içerir:
1. Sesin Boşlukta Yayılmaması
-
Hata: Sesin uzayda, yani vakumda, duyulabilir olması.
-
Açıklama: Ses, bir maddeye (hava, su, katı maddeler) ihtiyaç duyarak yayılır; çünkü ses dalgaları, bu maddelerdeki atomların titreşimleriyle iletilir. Uzay, neredeyse tamamen boş olduğundan, ses dalgaları burada yayılacak bir ortam bulamaz. Dolayısıyla, uzayda herhangi bir patlama veya sesli olay, Dünya'dan ya da başka bir yerden duyulamaz. Uzaydaki seslerin duyulması fiziksel olarak imkansızdır.
2. Görme ve Duyma Arasındaki Zaman Farkı
-
Hata: Görme ve duymanın aynı anda gerçekleşmesi.
-
Açıklama: Işık, sesten çok daha hızlı hareket eder. Boşlukta, ışık saniyede yaklaşık 299,792 kilometre hızla hareket ederken, sesin yayılma hızı atmosfere bağlı olarak değişir, ancak genellikle sesin yayılma hızı, hava gibi bir ortamda yaklaşık 343 metre/saniye (yaklaşık 1,235 kilometre/saat) hızdadır. Bu nedenle, uzayda bir patlama gerçekleştiğinde, ilk olarak ışık (görme) ulaşır ve daha sonra ses (eğer bir ortam varsa) çok daha geç bir süre içinde ulaşır. Uzayda ses bulunmadığından, patlamayı görsek de sesini duyamayız.
Bu iki hata, bilim kurgu filmlerinin gerçek bilimsel prensiplerden saparak dramatik etkiler yaratma çabalarının bir sonucudur. Gerçek dünyada, uzayda bir patlamayı gözlemlemek mümkün olabilir, ancak ses dalgalarını duymak kesinlikle mümkün değildir.
