Sâdâbat Paktı, Türkiye, İran, Irak ve Afganistan arasında, 8 Temmuz 1937 tarihinde Tahran’da Sâdâbat Sarayı’nda imzalanan dörtlü saldırmazlık paktıdır. Sâdâbat Paktı’nın imzalanmasının nedenleri şunlar olabilir:
-
Sınır sorunlarının kalıcı şekilde çözülmesi: Pakta üye devletlerin tümünün İran’la sınır sorunu bulunmaktaydı. Bu sorunlar Lozan Antlaşması’ndan sonra çözümlenmiş ve sınırlar belirlenmişti. Pakta üye devletler bu sınırları tanımak ve korumak istemişlerdir.
-
Bölgesel barış ve işbirliğinin sağlanması: Pakta üye devletler arasında siyasi, ekonomik ve kültürel ilişkilerin geliştirilmesi ve bölgede barışın korunması amaçlanmıştır. Ayrıca bölge ülkeleri arasında ortak bir savunma sistemi oluşturulması da hedeflenmiştir.
-
Dış müdahalelere karşı birlik oluşturulması: Pakta üye devletler, Avrupa’da artan faşist tehlikeye ve Sovyetler Birliği’nin komünist yayılmacılığına karşı bir güvenlik şemsiyesi oluşturmak istemişlerdir. Özellikle Türkiye, Balkan Antantı’ndan sonra Ortadoğu’da da bir ittifak kurarak dış politikasını güçlendirmek istemiştir.