Kureyş suresi, Kur’an’ın 106. suresidir ve Mekke’de indirildiğine inanılmaktadır. Surenin konusu, Kureyş kabilesine verilen ticari imtiyazlar, emniyet, istikrar, zenginlik gibi nimetlerden bahsetmekte ve nimetlere şükür ve Allah’a kulluk etmenin önemine dikkat çekmektedir. Surenin adı, birinci ayette geçen Kureyş kelimesinden gelmektedir. Kureyş, Peygamberimiz Hz. Muhammed’in (sav) mensup olduğu, İslam’ın tebliğine ilk muhatap olan ve Kur’an’da adı geçen büyük bir Arap kabilesidir.
Surenin Türkçe meali şöyledir:
Rahmân ve Rahîm olan Allah’ın ismiyle. 1- Kureyş’in emniyetini sağladığı, 2- Yaz ve kış yolculuğunda onları ısındırıp yakınlaştırdığı için onlar, 3- Bu evin (Kâbe’nin) Rabbine kulluk etsinler. 4- Ki O (Allah) kendilerini açlıktan (kurtarıp) doyuran ve her çeşit korkudan güvenliğe kavuşturandır.
Surenin tefsirinde, Kureyşlilerin Allah’ın varlığına inanmakla birlikte putlara tapındıkları, Hz. Peygamber’e (sav) karşı direndikleri, ancak Mekke’nin fethinden sonra İslam’a girdikleri ve İslam’ın yayılmasında önemli rol oynadıkları anlatılmaktadır. Surenin son ayetinde, Allah’ın Kureyşlilere verdiği en büyük nimetin Kâbe olduğu vurgulanmaktadır.
