Fütüvvet, Arapça bir kelime olup “genç, yiğit, cömert” anlamlarına gelir. Tasavvuf kaynaklarında, II. (VIII.) yüzyıldan itibaren önde gelen sûfîlerin fütüvvet kelimesini tasavvufî bir terim olarak kullanmaya başladıkları kaydedilir. Fütüvvet, toplumdaki kardeşliği, yiğitliği, mertliği, yardım ve dayanışmayı temsil eden ve zaman içerisinde gelenekselleşmiş hem toplumsal bir kurum hem de daha sonraları örgütlenmiş bir meslek kuruluşudur.
Anadolu’nun Müslümanlaşması sürecinde fütüvvetin önemi büyüktür. Fütüvvet ve Ahilik, İslam-Türk tarihi için içtimaî, siyasî, iktisadî ve daha birçok bakımlardan önemli kurumlar arasında yer almaktadır. Bu kurumlar, İslam-Türk kültür ve medeniyetinin önemli dönemlerinin ortaya konulmasında araştırmacılara yardımcı olan çok yönlü fonksiyona sahiptirler. Anadolu’nun asıl Türkleşmesi ve İslamlaşması Selçuklu Dönemi’ne rastlar. Bu dönemde Anadolu’ya gelen Türkmen oymakları, fütüvvet anlayışını da beraberinde getirmişlerdir. Bu sayede Anadolu’da birçok sahada önemli gelişmelere damgasını vurmuştur. Dolayısıyla, fütüvvetin Anadolu’nun Müslümanlaşmasındaki rolü, bu bölgenin sosyo-ekonomik tarihini anlamak için önemlidir.
