Orta Çağ Avrupası’nda bilim, doğa, matematik ve doğa felsefesi çalışmalarını içermektedir. Batı Roma İmparatorluğu’nun çöküşüyle birlikte Avrupa kendisini besleyen Yunan öğretisinden mahrum kaldı. Hristiyan kilisesi, düşünce özgürlüğünü ve özgür bir şekilde çalışma biçimini yok etti. Papalığın denetimi altında yer alan okullarda skolastik düşünce hakimdi.
Skolastik düşünce, kilisenin dogmalarına uygun olarak akıl yürütme ve tartışma yöntemiydi. Skolastikler, antik Yunan ve Roma filozoflarının eserlerini, özellikle de Aristoteles’in eserlerini, kilise doktrinleriyle uyumlu hale getirmeye çalıştılar. Skolastik düşünce, Orta Çağ boyunca Avrupa’da bilimsel gelişmeyi engelledi.
Orta Çağ’ın sonlarına doğru, Avrupa’da bilimsel devrimin tohumları atılmaya başlandı. Arap dünyasından ve Bizans İmparatorluğu’ndan gelen tercümeler sayesinde, Avrupalı bilginler antik Yunan ve Roma bilimlerini yeniden keşfettiler. Ayrıca, Çin, Hindistan ve İslam dünyasından gelen yeni bilgileri de öğrendiler. Bu bilgiler, Avrupa’da yeni matematiksel, astronomik, fiziksel ve tıbbi teorilerin ortaya çıkmasına yol açtı .
