Budizm’de ibadetler genellikle bireysel olarak yapılır. Buda’ya dua edilir ve ondan bir şeyler istenir. Budizm’de ibadet için mabede gitmek zorunlu değildir, evde de yapılabilir. Bu yüzden her Budist’in evinde Buda’nın heykeli veya resmi bulunur. Budizm’de ibadetin temel amacı karma-tenasüh çemberinden kurtulmak ve nirvanaya ulaşmaktır.
Budist dinî yapıları için yaygın şekilde kullanılan terim “Vihara” dır. Budist dilinde mesken veya ikamet yeri anlamına gelen vihara, hem Budist rahiplerin ikamet ettiği geniş bir bina, hem de Budist dindarlar için kutsal mekân anlamına gelir. Budist rahipler erken kalkar ve kısa bir duadan sonra günlük yiyeceğini toplamak için dilenciliğe çıkarlar ve iki öğünlük yiyeceği sadaka tasına biriktirdikten sonra manastırlarına geri dönerler. Rahipler günlerini genel olarak kutsal kitap okuma, meditasyon ve dua ile geçirirler.
Budistler dua ederken “dua tekerleği veya tespih” kullanırlar. Bu tekerleklere çakra adı verilir. Tespih, Budist ibadetinde büyük bir yer tutmaktadır. Rahipler sol bileklerine 108’lik tespih takmakta ve ibadet esnasında bu tespihleri ellerine alarak Buda ile bağlantı kurmaktadırlar. Budistler ölülerini yakarlar ancak bu genel bir uygulama değildir. Çocukların ve fakir kimselerin cesetleri gömülür, zengin aileler ise ölülerini yakarlar.
Budizm’in kutsal kitabı Tripitaka (Üç Sepet) olarak adlandırılır. Tripitaka üç bölümden oluşur: Viyana Pitaka (Disiplinler Sepeti), Sutta Pitaka (Vaazlar Sepeti), Abhidhamma Pitaka (Doktrinler Sepeti). Bu kitaplar Buda’nın sözlerini ve öğretilerini içerir.
