“Şüphesiz, göklerin ve yerin yaratılışında, gece ile gündüzün ardarda gelişinde, insanlara yararlı şeylerle denizde yüzüp giden gemilerde, Allah’ın yağdırdığı ve kendisiyle yeryüzünü ölümünden sonra dirilttiği suda, her canlıyı orada üretip-yaymasında, rüzgârları estirmesinde, gökle yer arasında boyun eğdirilmiş bulutları evirip çevirmesinde düşünen bir topluluk için gerçekten ayetler vardır.” (Bakara Suresi, 164)
Bu ayet, Allah’ın yarattığı evrenin ve canlıların akıl sahipleri için birer delil olduğunu, onların Allah’ın varlığını, birliğini ve kudretini anlamalarını sağladığını ifade eder. Ayrıca, akıl sahiplerinin Allah’ın ayetlerini düşünerek ibret alması gerektiğini de vurgular.
