Direnci olmayan bir iletken düşünebilir mi sorusunun cevabı, süperiletkenlik adı verilen bir fenomenle ilgilidir. Süperiletkenlik, süperiletken adı verilen maddelerin karakteristik bir kritik sıcaklığın (Tc) altında derecelere soğutulmasıyla ortaya çıkan, maddenin elektriksel direncinin sıfır olması ve manyetik değişim alanlarının ortadan kalkması şeklinde görülen bir fenomendir. Süperiletkenlik 8 Nisan 1911 tarihinde, dondurucu soğuklarda katı cıvanın direnci üzerine çalışan Heike Kamerlingh Onnes tarafından bulunmuştur. Onnes, 4,2 Kelvin’de direncin aniden yok olduğunu gördü. Tarih boyunca farklı maddelerin süperiletkenlikleri keşfedildi.
Süperiletkenlik kuantum mekaniği ile açıklanabilen bir olgudur, klasik mekanik ile açıklanamaz. Süperiletkenlerde elektronlar Cooper çiftleri adı verilen bağlı durumlar oluştururlar ve bu çiftler kristal örgüsündeki kusurlardan etkilenmeden akabilirler. Bu sayede elektriksel direnç sıfır olur.
Süperiletkenlerin tamamı Meissner etkisi olarak adlandırılan bir özellik gösterir. Meissner etkisi, süperiletken malzemelerin süperiletken durumdayken (sıcaklığı kritik sıcaklığın altındayken) manyetik alanı dışlamasıdır. Harici bir manyetik alanın şiddeti, süperiletken bir malzemenin içine girdikten çok kısa bir mesafe sonra sıfıra düşer.
Bu bilgiler ışığında, direnci olmayan bir iletken düşünmek mümkündür. Ancak bu iletkenin süperiletken bir malzeme olması ve kritik sıcaklığın altında tutulması gerekir.