Hiroşima ve Nagazaki’ye atılan atom bombaları, II. Dünya Savaşı’nın son aşamasında Japonya’ya karşı yapılan bir askeri saldırıydı. ABD, 6 Ağustos 1945’te Hiroşima’ya Uranyum-235 tipi atom bombası “Little Boy” (Küçük Oğlan) ve 9 Ağustos 1945’te Nagazaki’ye Plütonyum-239 tipi atom bombası “Fat Man” (Şişman Adam) attı. Bu saldırılar, askeri tarihte gerçekleştirilen ilk ve tek nükleer saldırılardı.
Atom bombalarının savaştaki rolü tartışmalıdır. Bazıları, bu saldırıların Japonya’nın teslim olmasını hızlandırdığını ve böylece daha fazla kan dökülmesini önlediğini savunur. Diğerleri ise, bu saldırıların gereksiz ve ahlaksız olduğunu, sivil halka büyük acılar çektirdiğini ve Sovyetler Birliği’ne gövde gösterisi yapmak için kullanıldığını iddia eder. Atom bombalarının etkileri uzun yıllar devam etti. 1945’in sonuna kadar Hiroşima’da en az 140 bin kişi ve Nagazaki’de 80 bin kişi hayatını kaybetti. Bombalardan kurtulanlar ise radyasyon hastalığı, kanser ve diğer sağlık sorunlarıyla mücadele etti.
