Adolf Hitler’in dış politikasını belirleyen üç ana esas şunlardır:
-
Irkçı ve yayılmacı ideoloji: Hitler, Ari ırkının üstünlüğüne ve Alman milliyetçiliğine dayanan bir ideolojiye sahipti. Bu ideolojiye göre, Almanya’nın yaşam alanı (Lebensraum) genişletmesi ve diğer ırkları yok etmesi veya köleleştirmesi gerekiyordu. Hitler, bu amaçla Avrupa ve dünyanın çeşitli bölgelerine saldırdı ve Yahudileri soykırıma tabi tuttu.
-
Versay Antlaşması’na karşı çıkma: Hitler, I. Dünya Savaşı’nın sonunda Almanya’ya dayatılan Versay Antlaşması’nı haksız ve aşağılayıcı buluyordu. Bu antlaşma, Almanya’nın toprak kaybetmesine, silahsızlanmasına, savaş tazminatı ödemesine ve savaş suçlusu ilan edilmesine neden olmuştu. Hitler, bu antlaşmayı yok sayarak Almanya’nın gücünü ve prestijini yeniden kazanmaya çalıştı.
-
Totaliter ve tek adam rejimi: Hitler, Nazi Partisi’nin lideri olarak Almanya’da totaliter bir rejim kurdu. Bu rejimde, Hitler’in sözü kanun sayılıyor, muhalifler baskı altına alınıyor, medya ve eğitim sistemi kontrol ediliyor, gençlik ve kadınlar Nazi ideolojisine göre yetiştiriliyordu. Hitler, aynı zamanda Alman ordusunun da başkomutanı olarak dış politikada tek yetkili kişi olmuştu.
