Karlofça Antlaşması, 26 Ocak 1699 tarihinde Osmanlı ile Avusturya, Venedik ve Lehistan arasında imzalanmış olan bir barış antlaşmasıdır. Antlaşma, 1683-1698 yılları arasındaki Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşları’nın sonucunda imzalanmıştır.
Antlaşmanın bazı önemli maddeleri şunlardır:
-
Osmanlı, Macaristan ve Erdel’i Avusturya’ya, Mora ve Dalmaçya’yı Venedik’e, Podolya ve Ukrayna’yı Lehistan’a bırakacaktır.
-
Osmanlı, Azak Kalesi’ni Rusya’ya bırakacaktır ve Rusya’nın İstanbul’da daimi elçi bulundurmasını kabul edecektir.
-
Osmanlı, Temeşvar Eyaleti’ni ve İnebahtı Kalesi’ni elinde tutacaktır.
-
Antlaşma 25 yıl geçerli olacak ve Avusturya’nın garantisi altında olacaktır.
Antlaşmanın nedenleri şunlardır:
-
1683-1698 yılları arasında Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşları’nın uzun ve yıpratıcı olması.
-
Osmanlı ordusunun 11 Eylül 1697’de Zenta Muharebesi’nde uğradığı ağır yenilgi.
-
Rusya’nın Azak Kalesi’ni ele geçirmesi ve boğazlara inme çabaları.
-
İngiltere ve Hollanda’nın barış için arabuluculuk yapması.
Antlaşmanın sonuçları şunlardır:
-
Osmanlı Devleti, Banat ve Temeşvar hariç, bütün Macaristan ve Erdel’i Avusturya’ya, Ukrayna ve Podolya’yı Lehistan’a, Mora ve Dalmaçya kıyılarını Venedik’e bıraktı.
-
Osmanlı Devleti’nin Orta Avrupa’daki egemenliği sona erdi.
-
Osmanlı Devleti’nin askeri yetersizliği ortaya çıktı.
-
Osmanlı Devleti’nin topraklarının paylaşımında bulunulduğu ilk antlaşma oldu.
-
Osmanlı Devleti’nin gerileme dönemine girdi.
Karlofça Antlaşması, Osmanlı Devleti’nin ilk kez büyük toprak kaybettiği ve gerileme dönemine girdiği bir antlaşma olarak tarihe geçmiştir. Ayrıca Avrupa’da uluslararası ilişkilerde yeni bir dönemin başladığını göstermiştir.
Karlofça Antlaşması Özellikleri
-
Osmanlı devletinin oturmuş olduğu ilk masa diplomasisidir.
-
Osmanlı devletinin yenilgisinin belgesi olan ilk antlaşmadır.
