Matbaa, yazıların ve görsellerin genellikle kağıt gibi yüzeylere basılarak çoğaltılması işini yapan araçtır. Arapça bir sözcük olan matbaa, basım işlerinin yapıldığı yer anlamındadır. Matbaa tarihte ilk kez 593’te Çin’de kullanılmıştır.
Matbaa, ağaç oyma tekniği kullanılarak, 593 yılında Çin’de kurulmuş ve arından ilk basılı gazete de 700 senesinde Çin’in Pekin şehrinde çıkarılmıştır. Bununla birlikte sekizinci yüzyılda Japonya’da da baskı yapıldığı ve İmparatoriçe Shotoko’nun Budizm’in kutsal yazılarını Sanskrit (Hint dili) dilinde Çin alfabesiyle bastırdığı biliniyor. Tarihte bilinen en eski eksiksiz basma kitap olan "Tianemmen ruloları" Çin’de M.S. 868’de basılmış ve meydana getirilmiştir.
Matbaanın Batıya transferi ise Johannes Gutenberg tarafından gerçekleştirilmiştir. Gutenberg, 15. yüzyılın ortalarında hareketli harfler kullanarak baskı yapmayı başarmış ve böylece kitapların daha hızlı ve ucuz bir şekilde çoğaltılmasını sağlamıştır. Gutenberg’in icadı sayesinde Rönesans’ın yayılması ve bilginin paylaşılması kolaylaşmıştır.
Türklerin matbaa ile tanışması ise 18. yüzyılın başlarında olmuştur. İlk Türk matbaası 1727’de İbrahim Müteferrika tarafından kurulmuş ve ilk Türkçe kitap olan Vankulu Lugati 1729’da basılmıştır. Matbaanın Türkiye’ye geç gelmesinin sebepleri arasında Osmanlı Devleti’nin geleneksel yapısı, yazma kültürünün güçlü olması, Arap harflerinin baskıya uygun olmaması ve din adamlarının muhalefeti sayılabilir.
