Hümanizm, insanı ve insan aklını tek ve en yüksek değer olarak gören ve bireyin gelişimini hiçbir doğaüstü alana başvurmadan, yalnızca kendi aklı ile doğal yoldan gerçekleştirebileceğini savunan bir düşünce akımıdır. Hümanizm, insanları ve insan haklarını önemser ve insanları özgürleştirici bir güç olarak görür.
Hümanizm, Avrupa’da 14. yüzyılda doğmuş bir felsefe sanat ve bilim görüşüdür. Ortaçağ düşüncesine karşı bir hareket olan bu görüşün öncüleri Erasmus, Petrarca ve Poggio’dur. İnsan zekasının değerlendirilmesini esas alan hümanizm, Rönesans’ın doğmasına sebep olmuştur. Hümanizm sayesinde Ortaçağ’ın insanı tabiatın cansız bir parçasıymış gibi sayan görüşüne son verilmiştir. İnsanın aklı, zekası değerlendirilmiştir. Bu sayede Batı medeniyeti büyük gelişmeler kaydetmeye başlamıştır.
Hümanizm terimi daha çok batı felsefesiyle bağlaşıktır. Hümanizm terimi 19. yüzyılın başlarında, 15. yüzyıl İtalya’sında klasik edebiyatla ilgilenen kimseler için söylenen umanista sözcüğünden kökenlenir. Hümanizma nedir? Rönesans Düşüncesinin üzerinde durup antik örneklere göre işlediği ilk sorun insan sorunudur.
