Müslüman olmayan Osmanlı sakinlerinin birçok farklı alanda avantajlara sahip olmasını sağlamıştır. Bu ayrıcalıklar birincil bir ihtiyacın karşılanması olan barınmadan kendi anlayışlarına göre eğitim verebildikleri okulları açmaları gibi tercihe bağlı olan izinlere kadar uzanmıştır.
18. yüzyıla kadar Osmanlı Devleti’ne gelir getirisi dışında önemsenecek bir etkisi bulunmayan kapitülasyonlar, ayrıcalıklardan yararlanabilen milletlerin tamamen kendi çıkarlarına hizmet edecek şekilde anlaşmaları grileştirmelerinin bir sonucu olarak Osmanlı Devletinin oldukça fazla alanda etkilenmesine sebebiyet vermiştir.
Zamanla, imtiyazlardan yararlanan azınlık sayıda Hristiyanlardan Osmanlı Devletinin içişlerine ve dışişlerine müdahale edebilen hale gelen topluluklara dönüşüm gerçekleşmiştir. Osmanlı topraklarının yabancı şirketler için bir tür ham madde kaynağı ve pazarına dönüşmesi dolayısıyla Osmanlı Devleti giderek ekonomik gücünü, ardından da diplomatik gücünü yitirmeye başlamıştır. Sömürgeci devletlerin vatandaşlarının bu duruma sebebiyet verdiği görülmektedir ve dikkat çekmektedir. Yabancı malların ülkeye girişine öncelik veren yabancılar Osmanlının ekonomisine darbe vurmuştur. Kendilerini dini yargı ve hukuk sisteminden muaf kılarak illegal yöntemlerle paylarını artırmış ve de yenilmez hale gelmişlerdir. Elçiliklerinin etrafında sıkı bir yerleşim planı izleyerek normal şartlarda bu imtiyazlara sahip olması mümkün olmayan kişilerin de kapitülasyonlardan faydalanabilecek şekilde sisteme gizli bir şekilde giriş yaptıklarına dair kayıtlar bulunmaktadır. Diğer ülkelerle kurulan ilişkilerde söz sahibi olmaları da Osmanlı Devletinin global çapta kuvvetini derinden sarsmıştır.
