Mukataa, Osmanlı döneminde devletin yıllık gelirinin peşin para karşılığında kiraya verilmesi veya geçici olarak devredilmesi anlamına gelen bir terimdir. Mukataa sistemi, devletin nakit ihtiyacını karşılamak, iç borçlanmayı sağlamak ve özel sektörü finansman sürecine dahil etmek için kullanılmıştır. Mukataaların gelirleri mültezim adı verilen kişilere veya ortaklıklara verilirdi. Mukataaların işletilmesinde üç yöntem kullanılırdı: iltizam, malikâne ve eminlik. Iltizam usulü, mukataaların yıllık gelirinin artırma usulüyle veya peşin ve taksitli olarak satılmasıydı.
