Tarih boyunca insanlar çok şey yaşamışlardır. Birbirleriyle iyi anlaşıp iyi arkadaşlıklar kurmuşlardır. Yeri geldiğinde ticaret yapmışlardır. Beraber ziyafetler vermişler, yemişler içmişler ve hayatlarını geçirmişlerdir. Ne kadar insanlar tarih boyunca iyi anlaşsalar da yeri gelmiş anlaşmazlıklar da çıkmıştır. Kıskançlıktan insanlar birbirlerine saldırmak istemişlerdir. Daha çok para daha çok para derken birbirlerine girmişlerdir. O senin bu benim kavgalarına tutuşmuşlardır. Bu liste uzayıp gider. Devletler de aynı şekilde birbirleriyle ticaret yapmışlardır. İyi ilişkiler kurmuşlardır. Bazı devlet yöneticileri diğer ülkelerin devlet yöneticileriyle iyi anlaşmıştır. Ama içlerinden biri kendi gücünü sağlayamayıp hakimiyeti kuramayınca onun yerine gelen eskinin arkadaşlarıyla bu kadar yakın olmak istememiş ve anlaşmazlık çıkmıştır.
Böylelikle kaynak arayışı başlamış. Devletler insanlarının yaşayacağı uygun topraklara sahip olmak istemiştir. Bu nedenle de savaşlar ortaya çıkmıştır. Devletler para için bir yer için veya doğal kaynaklar için mücadele etmeye gerek duymuşlardır. Bunun sonucunda da en mantıklı yolu, bu uğurda kendilerinin geliştirmek için en iyi yatırımın ordu kurmaya, bu orduya daha çok asker sağlama, aha çok silah sağlamaktan geçtiğine karar kılmışlardır. Bu yüzden de devletler askerlerini daha iyi eğitebilmek için ellerinden ne geliyorsa çalışmışlardır. Gerektiğinde savaşları kaybetmişlerdir fakat bunlardan ders çıkarmışlardır. Bir dahakine nasıl daha da ordumuzu iyileştirebilir, geliştirebiliriz diye düşünmüşlerdir. Nihayetinde de en iyi orduya sahip olan devlet en çok toprağa, en çok kaynağa sahip olmuştur ve bir o kadar daha ordularına yatırım yapmaya önem vermişlerdir.
