Devletler ve ülkeler ilişkilerini geliştirmiş. Devletler birbirleriyle iyi anlaşmaya çalışmışlardır. Fakat nihayetinde bir yerde bu konuda başarılı olamayıp. Kavgaya tutuşmuşlar ve birbirleriyle savaşa girişmişlerdir. Savaş dendiğinde kimsenin aklında güzel şeyler çağrışmaz. İlk neden şudur ki savaşlarda bir sürü insan ölür ve bu iyi bir şey değildir. Üstelik insanlar bir hiç uğruna ölürler. Savaşın kulağa hoş gelmemesinin bir diğer nedeni de aslında her ülkenin günün birinde savaşalar ile girmiş olmaları ve kiminde kazanıp başarılı olsalar da bazı savaşlar da kaybedilmiştir.
Çünkü ne de olsa en basitinden bir savaş iki taraf arasında olur ve biri kazanıyorsa bu şu anlama gelmektedir: Öteki de kaybetmiştir. Bazı savaşlar bir yeri ele geçirmek uğruna yapılmış olsa da bazı savaşlar da sahip olunan kaynakları ve elde bulunan toprakları korumak için gerçekleştirilmiştir. Saldıran tarafın gözünden bakacak olursak onlar zaten ellerinde bulunan askerlerle bir şeyler yapmaya çalışmaktadırlar ve karşı tarafı yani savunanları kendilerinden daha zayıf gördükleri için saldırmışlardır. Ve eğer gerçekten de saldıranlar haklı ve savunanların yeterli askeri yoksa işler savunan devlet için çok kötüdür. Saldıranların askerleri para karşılığında bu işi yapıyorlardır ve mutludurlar. Öteki yandan savunanlar askerleri karşılamak için seferberlik başlatabilir. Bu da devletin zorunlu olarak herkesi askere alması demektir ki bu da bütün sistemi alt üst eder bir kere ülkedeki çoğu ekonomik faaliyet durur. İnsanlar para gariban durumdadır.
