Uzun süre boyunca Osmanlı Devletinde hanedanı değiştirmeye yönelik herhangi bir darbe denemeleri yaşanmamıştır. İlk darbe 1876’da yaşanmıştır.
Siyasi Etkiler: Zamanın Padişahı Abdülaziz’in otoriter ve sert bir yönetim tarzı vardır. Bu seçtiği yönetim tarzı aydınların ona karşı tepki göstermesine yol açmıştır. İki tarafın fikir ayrılığı çatışmalarına yol açmıştır. Reform isteyen bireylerin Padişah ile karşı karşıya gelecek güçleri olmadığından reform denemelerini medrese öğrencileri aracılığı yapmışlardır, onları kışkırtıp ayaklandırma denemelerine bulunmuşlardır. Zamanın Padişahı Abdülaziz tahttan indirildikten sonra da devlet adamları ve darbeyi destekleyenler anlaşmazlığa düşmüşlerdir. Sadrazam Hüseyin Avni Paşa, sistemin eskisi gibi kalması yanında olan bir insan, ideallerini insanların üzerine yığmak için şiddetin kullanılmasının yanında olan biridir. İronik olarak bu süreçte kendisi öldürülmüştür. Siyasetin durumu bir süre boyunca karışık kalmıştır, çalkantılı bir dönem geçirmiştir. Sonrasında ise Abdülaziz’in yerine geçen V. Murad da tahttan alınmıştır ve yerine II. Abdülhamid getirilmiştir.
Genel olarak darbenin Osmanlı devletine siyasi olarak etkisi kaos ve belirsizliktir.
Sosyal Etkiler: Halkın yönetime katılmak gibi bir isteği yoktur, padişahın onların üzerine otoritesi olması ile herhangi bir sıkıntıları yoktur. Sonrasında Osmanlı’da ilk anayasa çıkmıştır ve halka “seçme ve seçilme” hakkı verilmiştir. Fakat daha önceki sorularda üzerinde durduğumuz gibi padişahın hala halk üzerinde otoritesi vardır.
Ekonomik Etkiler: Darbelerin çoğunun ekonomik nedenleri öne çıkmaktadır. Ekonominin stabil olduğu ve insanların geçimini rahatça sağlayabildiği bir toplumda darbelere ihtiyaç duyulmaz. Osmanlı darbelerin olduğu zamanlarda ekonomik çöküş yaşamakta idi. Darbe sonrası ekonomik durumların geliştiği söylenemez. Halkın az da olsa hak kazanması vergileri azaltabilecekleri anlamına gelmez. Sistemin en altında olanlar orada kalmaya devam edeceklerdir.
