Nizam-ı Cedit, Osmanlı Devleti’nin III. Selim döneminde (1789-1807) başlattığı bir yenileşme hareketiydi. Nizam-ı Cedit, yeni düzen anlamına gelmekteydi.
Nizam-ı Cedit’in sebepleri şunlardı:
-
Askeri sebep: Osmanlı Devleti, 18. yüzyılda Avrupa devletleriyle yaptığı savaşlarda büyük toprak kayıpları yaşamıştı. Bu kayıpların en önemli nedeni, Osmanlı ordusunun Avrupa ordularına göre geri kalmış olmasıydı. Osmanlı ordusu, eski silahlarla donatılmış, disiplinsiz ve eğitimsiz bir yapıya sahipti. Yeniçeri Ocağı ise devlete karşı isyanlar çıkaran ve reformlara direnen bir güç haline gelmişti. Bu durumda Osmanlı Devleti, ordusunu Avrupa usulünde eğitilmiş ve donatılmış yeni bir askeri birlik kurarak yenilemek zorundaydı.
-
Siyasi sebep: Osmanlı Devleti, 18. yüzyılda Avrupa devletlerinin siyasi baskısı altında kalmıştı. Avrupa devletleri, Osmanlı topraklarını paylaşmak için aralarında ittifaklar kuruyor ve Osmanlı Devleti’ne karşı savaş açıyorlardı. Ayrıca Avrupa devletleri, Osmanlı Devleti’nin iç işlerine karışmakta ve Osmanlı tebaasını kışkırtmaktaydılar. Bu durumda Osmanlı Devleti, siyasi bağımsızlığını korumak ve Avrupa devletleriyle eşit şartlarda müzakere etmek için devlet yönetimini de yenilemek zorundaydı.
-
Dini sebep: Osmanlı Devleti, İslam dünyasının lideri ve halifesi olarak kabul ediliyordu. Bu nedenle Osmanlı Devleti, İslam coğrafyasındaki Müslümanların sorunlarına duyarsız kalamazdı. Özellikle Hicaz bölgesindeki kutsal yerlerin güvenliği ve hac yolculuğunun kolaylaştırılması Osmanlı Devleti’nin dini sorumluluğuydu. Bu durumda Osmanlı Devleti, İslam dünyasının birliğini sağlamak ve dini görevlerini yerine getirmek için de yenilikler yapmak zorundaydı .
