İngiltere’nin sömürgeler bakanlığı kurmasının nedenleri, İngiltere’nin sömürgecilik politikasının bir sonucudur. İngiltere, 16. yüzyıldan itibaren dünyanın farklı bölgelerinde sömürgeleştirmeye başlamış ve 19. yüzyılda en geniş sömürge imparatorluğunu kurmuştur. Sömürgecilik politikası, İngiltere’ye ekonomik, siyasi ve askeri avantajlar sağlamıştır. Ancak aynı zamanda İngiltere’yi birçok sorunla da karşı karşıya bırakmıştır.
Bu sorunlar arasında şunlar sayılabilir:
-
Sömürgelerin yönetimi, denetimi ve savunması için büyük bir bürokrasi ve maliyet gerektirmiştir.
-
Sömürgeler arasında koordinasyon ve uyum sağlamak zor olmuştur.
-
Sömürgelerdeki yerli halklar, milliyetçilik ve bağımsızlık hareketleri başlatmıştır.
-
Sömürgelerdeki çıkar çatışmaları, İngiltere’yi diğer sömürgeci devletlerle rekabet ve savaşa sürüklemiştir.
Bu sorunlara çözüm bulmak için İngiltere, 1768’de ilk kez bir sömürgeler bakanlığı kurmuştur. Bu bakanlık, İngiltere’nin tüm sömürgeleriyle ilgilenmekle görevliydi. Ancak bu bakanlık yeterli olmayınca 1801’de Hindistan Bakanlığı, 1854’te Savaş ve Sömürgeler Bakanlığı, 1919’da da Sömürgeler Bakanlığı kurulmuştur. Bu bakanlıkların amacı, İngiltere’nin sömürgecilik politikasını daha etkin ve verimli bir şekilde yürütmek, sömürgelerin gelişimine katkıda bulunmak, sömürgeler arasındaki ilişkileri düzenlemek ve sömürgecilik karşıtı hareketleri bastırmaktı. Ancak bu bakanlıklar da İngiltere’nin sömürgecilik sorunlarını tamamen çözemedi. 20. yüzyılın ilk yarısında yaşanan iki dünya savaşı ve uluslararası baskılar sonucunda İngiltere, sömürge imparatorluğunu terk etmek zorunda kaldı.
