Osmanlı Devleti’nin XIX. yüzyılda “mürur tezkiresi”ni uygulamasının amacı, şunlardır:
-
Osmanlı Devleti’nde ülke içinde seyahat etmek ve İstanbul’a gitmek için alınan izin ve geçiş belgesi olan mürur tezkiresi, bir nevi iç pasaporttur. Bu uygulama, gelişigüzel yerleşimleri, vergi ihlalini, kaçak işçi ve işsiz akınını önlemeye yöneliktir.
-
Osmanlı Devleti’nde mürur tezkiresi, asayiş ve emniyet açısından mahallî idarecilere kolaylık sağlayan ve iç göçü bir ölçüde kontrole yönelik bir uygulamadır. Aynı zamanda seyahat belgesini elinde tutana da geçeceği yerlerde keyfî herhangi bir davranışla karşı karşıya kalmasını önleyici, vergi veya farklı maddî zorlamalardan koruyucu bir güven temin eder.
-
Osmanlı Devleti’nde mürur tezkiresi, büyük şehirlere göçü önlemek ve iç güvenliği sağlamak için XIX. yüzyılda daha da önem kazanan bir uygulamadır. 1841’de Men‘-i Mürûr Nizâmnâmesi çıkarılarak memleket içerisinde dolaşım bir nizam altına alınmıştır.
