I. Meşrutiyet, Osmanlı İmparatorluğu’nda 23 Aralık 1876’da II. Abdülhamid tarafından ilan edilen, anayasal monarşi rejiminin ilk dönemidir. Bu dönemin anayasası Kanun-ı Esasi, yürütme organı padişah II. Abdülhamid, yasama organı ise Meclis-i Umumi’dir. I. Meşrutiyet’in ilanı, Osmanlı Devleti’nin Balkanlardaki sorunlarını çözmek için Avrupa devletleriyle topladığı İstanbul Konferansı’nda alınan kararlara karşı bir tepki olarak gerçekleşmiştir.
I. Meşrutiyet’in özellikleri şunlardır :
-
Osmanlı vatandaşları seçme ve seçilme hakkı kazandılar
-
Halk, padişahın yanında yönetime ortak oldu
-
Mutlakiyetçi dönem bitti, meşrutiyetçi yönetim dönemi başladı
-
Türk tarihinin ilk anayasası Kanun-ı Esasi ilan edildi
-
Mecliste halkı temsil eden Meclis-i Mebusan üyeleri söz sahibi oldu
-
Hukuk devleti ilkesi benimsendi
I. Meşrutiyet’in sonuçları şunlardır :
-
Osmanlı Devleti’nin Avrupa devletleri karşısında prestiji arttı
-
Osmanlı Devleti’nde aydınlanma ve yenilikçilik hareketleri gelişti
-
Osmanlı Devleti’nde siyasi ve sosyal reformlar yapıldı
-
Osmanlı Devleti’nde milliyetçilik akımları güçlendi
-
Osmanlı Devleti’nde istibdat yönetimi sona erdi
