Osmanlı’da, nasihatnâme ve siyasetnâmelerin hazırlanmasının temel amaçları şunlardır:
-
Devletin daha iyi bir şekilde yönetilmesini sağlamak
-
Hükümdarlar için yöneticilik sanatına ilişkin bilgiler vermek
-
Hükümdarların sahip olması gereken nitelikler, saltanatın koşulları ve kuralları anlatmak
-
İdeal bir devlet örgütünün nasıl olması gerektiği belirtmek
-
Kötü yönetimlerin zararlı sonuçları açıklayarak yöneticiler uyarılmak
-
Dinsel temellere dayanarak Kur’an’dan, hadislerden ve tarihten örnekler göstermek
-
Bir ülkenin siyasal ve toplumsal yaşamını, askeri ve mali örgütlerini yasa ve tüzüklerini, toplumun gelenek ve göreneklerini tanıtmak
Bu amaçlarla hazırlanan bazı önemli nasihatnâme ve siyasetnâmeler şunlardır:
-
Medinetül Fazıla (Farabi)
-
Siyasetüs Şeriyye (İbn Teymiye)
-
Ahkamüs Sultaniyye (Maverdi)
-
Siyâsetnâme (Nizamülmülk)
-
Kabusname (Keykavus)
-
Kutadgu Bilig (Yusuf Has Hacib)
-
Asafname (Lütfi Paşa)
-
Nasihütüs Selatin (Gelibolulu Mustafa Âlî)
