Urkagina ve Hammurabi Kanunları’nın meşruiyet kaynakları, kendilerini kanun koyucu olarak gören krallardır. Urkagina, Sümer kralı olarak adaletli yönleriyle tanınmış ve devlet işlerinin yazılı kanunlara dayandırılmasını istemiştir. Hammurabi ise Babil kralı olarak çeşitli sınırlar ve haklar getirmiş ve kanunlarını bir stel üzerine yazdırmıştır. Her iki kral da kanunlarını akıl ve gelenekten yararlanarak oluşturmuşlardır.
