Eflatun, yazma teknolojisini insan belleği için bir dış tehlike olarak görmüş ve “Yazı teknolojisini elde edenler kendi belleklerini kullanmayı durduracaklar ve unutkan olacaklardır; kendi iç kaynakları yerine dış işaretlerle onları hatırlamak için yazıya bağlanacaklardır.” demiştir.
Eflatun’un bu görüşünün sebepleri şunlar olabilir:
-
Eflatun, öğrenmenin eskiden bilinenlerin hatırlanması olduğunu söylemiştir. Yazı kullanıldığında insanların hiç öğrenme faaliyeti yapmayacaklarını düşünmüştür.
-
Eflatun, tüm bilgilerin her an zihnimizde bulunması ve her an kullanılmaya hazır olması gerektiğini savunmuştur. Bir yetenek kullanılmazsa körelir. Bu yüzden yazıyı kullanmanın insanın belleklerinin körelteceğine inanmıştır.
-
Eflatun, yazının insanı bağımlı yapacağını, insanların kendi iç kaynaklarına güvenmeyip dış işaretlere dayanacağını iddia etmiştir. Bu da insanın zihinsel gelişimini engelleyecektir.
