Tul-i emel, bitmez tükenmez hırs ve arzu anlamına gelen bir kavramdır. Tasavvufta, insanın hiç ölmeyecekmiş gibi dünyaya aşırı bir şekilde bağlanmasıdır. Bunun zıddı olan kasr-i emel ise kanaat ve tok gözlülük olup, insanın hemen ölecekmiş gibi ahiret için çalışmasıdır. Tul-i emel hastalığından kurtulmak için, ölümü unutmamak, dünya sevgisini gönülden atmak ve ahirete inanmak gerekir.
