Türkler tarih boyunca anayurtları olan Orta Asya'dan dünyanın farklı bölgelerine dalgalar halinde yayılmışlar. Kuzeyde Sibirya önlerine, doğuda Çin topraklarına, güneyde Hindistan ve Afganistan'a doğru ilerlemişler. En yoğun ve etkili göçler ise batıya doğru yapılmış. Bir kısmı Karadeniz'in kuzeyinden Avrupa'ya ve Balkanlara geçerken, büyük bir kısmı da Hazar Denizi'nin güneyinden İran, Irak, Suriye, Mısır ve Anadolu'ya kadar uzanan geniş bir coğrafyaya yerleşmiş.
Bu göçlere katılan devletlere ve boylara baktığımızda karşımıza uzun bir liste çıkıyor. Kavimler Göçü'nü tetikleyerek Avrupa içlerine kadar ilerleyen Hunlar bunun en büyük örneklerinden biridir. Avarlar, Bulgarlar, Peçenekler, Kıpçaklar, Uzlar ve Macarlar da Karadeniz'in kuzeyinden geçerek Doğu Avrupa ve Balkan coğrafyasına giden büyük topluluklardır. Karluklar ve Uygurlar gibi boylar anayurda daha yakın bölgelerde hareket etmişlerdir. Oğuzlar ise Selçuklu ve Osmanlı gibi büyük imparatorlukların temelini atarak İran üzerinden Anadolu'ya ve Ortadoğu'ya giren, dünya tarihini en çok etkileyen koldur.
İnsanların doğup büyüdükleri toprakları bırakıp binlerce kilometre uzağa gitme nedenleri ise hem doğa şartlarıyla hem de siyasi durumla ilgilidir. İklimin değişmesiyle başlayan şiddetli kuraklık ve sert kışlar, geçimini hayvancılıkla sağlayan Türklerin otlaklarını kaybetmesine neden olmuş. Otlakların kuruması, hayvan hastalıklarının baş göstermesi ve hızla artan nüfusa eldeki toprakların artık yetmemesi onları yeni yaşanabilir yerler aramaya mecbur bırakmış. Siyasi durumlara baktığımızda, özellikle Çin ve Moğol gibi kalabalık komşuların bitmek bilmeyen baskıları çok etkili olmuş. Türk boylarının kendi aralarındaki liderlik ve toprak mücadeleleri de yenilen tarafın başka birinin egemenliği altına girmemek için yurdu terk etmesiyle sonuçlanmış. Bağımsızlıklarına çok düşkün olmaları ve yeni ülkeler fethederek güneşin doğduğu yerden battığı yere kadar her yere hakim olma düşünceleri de bu zorlu göç yollarına düşmelerini sağlamış.
