Eski Türklerde hükümdarın tanrı tarafından görevlendirildiğine inanılır ve hükümdarlık babadan oğula geçerdi. Bunun yanında da bir kurultay vardı. Ancak hükümdar kadar güçlü olmayan ve hükümdarın başında olduğu bir kurultay vardır.
Sonuç olarak, kaynağı ilahi olan bir yönetimin anlayışının doğru yönetilmediği sürece devlet yöneticilerinin Tanrı tarafından görevine son verileceği düşüncesi hakimdi. İşler kötüye gittiğinde ekonomik ve siyasal anlamda başarısızlıklar baş gösterdiğinde ise yönetimin çevresinde ki güçlü oluşumların görevleri devr alacağı hissi hep var olmuştur.
