Efâl-i mükellefin, İslam hukukunda kullanılan bir terimdir ve mükelleflerin (yani dini yükümlülükleri olan kişilerin) fiillerini ifade eder. Bu terim, mükelleflerin yapabileceği eylemleri belirli kategorilere ayırır. Efâl-i mükellefin sekiz kategoriye ayrılır:
-
Farz: Dinimizde yapılması kesinlikle emredilen şeyler.
-
Vacip: Farz kadar kesin olmayan fakat yapılması emredilen işler.
-
Sünnet: Farz ve vacip olmadığı halde Peygamber Efendimiz’in ibadet maksadı ile yaptığı şeyler.
-
Müstehap: Yapılmasında sevap olup terk edilmesinde günah olmayan işler.
-
Mübah: Yapıp yapmamasında sevap veya günah olmayan şeyler.
-
Haram: Dinimizde kesin olarak yasaklanan şeyler.
-
Mekruh: Haram kadar kesin bir delil ile yasaklanmayıp, dinimizde yapılmaması istenmeyen şeyler.
-
Müfsid: Başlanılan bir ibadeti bozan şeyler.
Her bir kategori, mükelleflerin günlük hayatlarında yaptıkları fiilleri, işleri kapsar. Bu kategoriler, mükelleflerin eylemlerinin dini hükümlerini belirler.
