Amfoter, oksit ve hidroksitleri asidik ve bazik karakterleri bir arada taşıyan element veya bileşiklerdir. Amfoter maddeler hem asitlerle hem de bazlarla tepkimeye girerler. Metal ve yarı metallerin bir kısmı, aminoasitler ve proteinler amfoterik özellik gösterirler.
Amfoterliğin derecesi, bir elementin elektronegatifliği ve periyodik cetveldeki yeri ile ilgilidir. Elektronegatifliği en düşük olan IA ve IIA gruplarının element oksit ve hidroksitleri kuvvetli bazik özellik gösterirken, elektronegatifliği en yüksek olan VIIA grubunun element oksit ve hidroksitleri kuvvetli asidik özellik gösterir. Periyodik cetvelin orta kısmında kalan elementlerin ortalama bir elektronegatifliğe sahip olmaları bunların oksit ve hidroksitlerinin amfoter özellik göstermelerine neden olur.
Amfoter özellik taşıyan elementler şunlardır: Zn, Cr, Al, Sn, Pb, Be, Sb, As, Bi 'dir. Bu elementlerin oksit ve hidroksitleri de amfoter özellik taşır. Örneğin:
-
ZnO + 2HCl → ZnCl2 + H2O (asitle tepkime)
-
ZnO + 2NaOH + H2O → Na2[Zn(OH)4] (bazla tepkime)
-
Al(OH)3 + 3HCl → AlCl3 + 3H2O (asitle tepkime)
-
Al(OH)3 + NaOH → Na[Al(OH)4] (bazla tepkime)
