Abbasi Devleti, Hz. Muhammed’in amcası Abbas’ın soyundan gelen Abbâsîler tarafından kurulan bir İslam devletidir. Emevî hanedanından sonra başa gelerek İslam Devleti’nin yönetimini ve halifeliği beş asırdan daha uzun bir süre elinde tutan Müslüman Arap hanedanıdır. Başkenti önce Kufe, sonra Bağdat, daha sonra da Samarra olmuştur. Türklerin etkisi ve katkısı büyük olmuştur. Moğollar tarafından 1258 yılında Bağdat’ın kuşatılmasıyla yıkılmıştır.
Abbasi Devleti, Ebu Müslim’in Emevi Devleti’ni yıkarak Kufe’de Ebul Abbas’ı halife ilan etmesiyle kurulmuştur. Abbasilerin en parlak dönemi Harun Reşid dönemidir (786-809). Bu dönemde İslam dünyası kültür, siyasi, askeri ve bilimsel yönden ilerleme kaydetmiştir. Abbasilerin en önemli halifeleri arasında Harun Reşid, Muntasım ve Müstasım Billah’tır. Abbasiler, Türklere ve Arap olmayan Müslümanlara karşı iyi davrandılar. Onların bu siyasetleri sonucu Talas Savaşı’ndan sonra Türkler arasında İslamiyet hızla yayıldı. Abbasiler, İslam kültür ve medeniyetine pek çok alanda olumlu yönde katkıda bulunmuştur. Abbasiler tarafından İslam medeniyetine vezirlik kurumu kazandırılmıştır. Vezirler, Abbasi devlet idaresinde halifeden sonra en yetkili kişi olmuştur. Abbasi Devleti, diğer devletlere de idari teşkilat yapısı ve kurumları ile örnek teşkil etmiştir. Abbasi Devleti’nin siyasi birliği IX. yüzyılın ortalarından sonra çözülmeye başlamıştır. 847 tarihinden itibaren halifelerin otoritelerinin zayıflaması, Abbasi Devleti’nin parçalanmasına sebep olmuştur. Abbasi sınırları içinde kısa ömürlü olan yeni devletler kurulmuştur. Abbasi Devleti, Moğollar tarafından 1258 yılında Bağdat’ın kuşatılmasıyla yıkılmıştır.
