Teizm, bir ya da birden çok tanrının varlığına ve bu tanrının/tanrıların evrenin işleyişine doğrudan müdahalede bulunduğunu savunan düşünce biçimidir. Teizm kelimesi, Yunancada “Tanrı” anlamına gelen “Theos” kelimesinden türemiştir. Teizmin türleri arasında monoteizm (tek tanrı inancı), politeizm (çok tanrı inancı), panteizm (tanrının evrenle aynı olduğu inancı) ve panenteizm (tanrının hem evreni oluşturduğu hem de evreni aştığı inancı) sayılabilir. Teizm, deizmden farklı olarak tanrının insanlara dinler gönderdiğini ve kader inancının gerçek olduğunu savunur. Teizm, aynı zamanda pek çok dinin de temelini oluşturur. Günümüzde en yaygın teist dinler İslam, Hristiyanlık ve Yahudiliktir. Teizm, felsefede tanrının varlığını kanıtlamak için bazı kuramlar ortaya koymuştur. Bu kuramlar ontolojik kuram (tanrının mükemmellikten dolayı var olduğunu iddia eden kuram), varlığın ortaya çıkması kuramı (tanrının yaratıcı olduğunu ve evrenin bir ürünü olduğunu iddia eden kuram) ve tasarım kuramı (tanrının evrene düzen verdiğini ve evrendeki amaçlılığı gösteren kuram) olarak sınıflandırılabilir. Teizmin felsefi olarak kullanılmaya başlanması 17. yüzyılın ikinci yarısına denk gelir. Teizmin öncüleri arasında Philo, Anaximandros, Heraklit, Anaxagoras, Empedokles, Descartes, Leibniz, Newton, Kant, Hegel ve Plantinga gibi filozoflar sayılabilir.
