Caferilik, İslam dininin Şii fıkıh mezheplerinden biridir. İsmini kurucusu olan Ca’fer es-Sâdık’tan (699-765) alır. Başta İran olmak üzere Azerbaycan ve Irak’ta yaygındır. Yer yer Türkiye’nin Kars, Iğdır gibi illerinde ve bazı İslam toplumlarında görülmektedir. İsnâ‘aşer’îyye’nin temelini teşkil eden fıkıh ekolüdür. Şiîlerin çoğunluğunun mensup olduğu fıkhî mezheptir. Günümüzde Şiîler başlıca üç ana fırkaya ayrılmışlardır. Bunlar nüfus oranlarına göre sırasıyla İsnâ‘aşer’îyye, İsmâ‘îl’îyye ve Zeyd’îyye fırkalarıdır. İran’da hakim olan İsnâ‘aşer’îyye fırkasının %90’ının takip ettiği resmî fıkhî mezhep Caferîlik’tir.
Caferilikte inanç, İmâmet (İsnâ’aşerîyye i’tikadı)'na göre son İsnâ‘aşer’îyye İmâmı olan, çocukken kaybolup bugün gayba halinde bulunan Muhammed Mehdi bir gün Arabistan’da Mascid-al-haram adı verilen meydanda Dünya’ya geri dönecektir. Caferîlik’teki fıkıh ilkeleri, Kur’an ve sünnetten çıkarılır. Sünnîlik ve Şiîlik arasındaki farklılık, Şiîliğin Muhammed’den sonra ilk yöneticinin hem peygamberin vasiyetiyle, hem de ilâhî seçimle Hazret-i Ali olması gerektiğine inanılmasıdır.
Caferilik, Hz. İmam Cafer Sadık (a.s)’ın mezhebine mensup olmak demek olup, Hz. Resulullah (s.a.a)’dan sonra İslam camiasının önderliğinin ilki Hz. Ali olan on iki imama ait olduğuna inanan Ehl-i Beyt mektebinin ortak ismidir. Bu mektebe aynı zamanda İsnaaşeriyye, İmamiyye ve Şiilik de denmektedir.
