Osmanlı Devleti asker ihtiyacını şu yollarla karşılamıştır:
-
Tımar sistemi: Devlete ait arazilerin gelirinin karşılığında asker yetiştirmek üzere tımar sahiplerine verilmesi.
-
Devşirme sistemi: Balkanlardaki Hristiyan çocukların seçilerek eğitilmesi ve kapıkulu askerleri olarak kullanılması.
-
Gönüllülük esası: Savaş zamanlarında halktan gönüllü olarak askere katılanlar.
Bu yollarla Osmanlı Devleti hem asker maaşı ödemekten kurtulmuş hem de geniş bir ordu oluşturmuştur.
