Serav Antlaşması, 26 Eylül 1618 tarihinde Osmanlı Devleti ile Safevî Hanedanı yönettiği İran arasında imzalanmış bir barış antlaşmasıdır.
Antlaşmanın bazı şartları şunlardır:
-
Nasuh Paşa Antlaşması ile belirlenen sınırlar esas alınacaktır.
-
Kars ve Ahıska kaleleri Osmanlılar’da kalacaktır.
-
Osmanlı hâkimiyetinde bulunan Dağıstan beylerine saldırılmayacak.
-
Esirler karşılıklı olarak serbest bırakılacak.
-
Safevi Şahı, Osmanlı Padişahı’na her yıl haraç olarak 100 deve yükü ipek, kumaş vs. kıymetli eşya gönderecektir.
Antlaşmanın önemi ise Osmanlı ile İran arasındaki uzun süren savaşları bir süreliğine bitirmesi ve Osmanlı’nın doğu sınırlarını güvence altına almasıdır.
Bu antlaşmanın sonuçları şunlardır:
-
Safevi Devleti’nin 200 deve yükü olan vergisi 100 deve yüküne indirilmiştir.
-
Osmanlı ve İran Devleti arasındaki sınırlar Nasuhpaşa Antlaşmasındaki sınırlar olarak belirlenmiştir.
-
Ahiska ve Kars kaleleri Osmanlı Devleti’nin egemenliğinde kalmıştır.
-
Osmanlı Devleti’nin hakimiyeti altında bulunan Dağıstan beyliklerine Safevi Devleti saldırmayacağına söz vermiştir.
-
Karşılıklı olarak alınan esirler serbest bırakılacaktır.
Serav Antlaşması’nın önemi ise, Osmanlı ve İran arasında 17 yıllık bir barış dönemi başlatmasıdır.
