Bu atasözünün anlamı şudur:
Dostluk, insan hayatının en önemli değerlerinden biridir. Ancak, dostluk da bakım ister. Bir dostu sık sık ziyaret etmek, onunla zaman geçirmek ve hayatındaki önemli anlarını paylaşmak, dostluğu güçlendirir. Ancak, bir dostu her gün ziyaret etmek, onunla fazla zaman geçirmek ve hayatındaki küçük ayrıntıları bile paylaşmak, dostluğu zayıflatır. Çünkü, bu durumda dostluk sıradanlaşır ve değerini kaybeder. Ayrıca, her gün görüşmek, dostunun özel hayatına saygısızlık etmek anlamına da gelir. Bu yüzden, dostluğun korunması ve sürdürülmesi için arada bir görüşmek ve saygılı olmak gerekir.