Roma mimarisinde genellikle içinde mahkemelerin ve resmi ofislerin bulunduğu, halkın alışveriş de yapabildiği üzeri kaplı yapılara bazilika adı verilir. Bazilikalar, Roma mimarisinin özgün bir ürünüdür ve MÖ 2. yüzyıl başlarında ortaya çıkmıştır. Bazilikalar, dikdörtgen planlı, uzunlamasına bölümlere ayrılmış, orta bölümü yan bölümlerden daha yüksek olan ve genellikle bir apsisle sonlanan yapılar olarak tanımlanabilir. Bazilikalar, Roma İmparatorluğu’nun çöküşünden sonra Hristiyan kiliselerinin modeli olmuştur.