“Şirk”, İslam’da Allah’a ortak koşma anlamına gelen bir kavramdır. “Şirk” kelimesi, ortak koşmak (ortaklık) demek, “tevhîd” kelimesinin zıddıdır. “Şerik” ise, ortak demektir. Kur’an-ı Kerîm’de insanlar, tevhide, yani Allah’ı birlemeye davet edilmişler, O’na gerek zâtında, gerek sıfat ve fiillerinde başkalarını şerik, yani ortak kılmaktan, yalnız Allah’a mahsus olan ibâdette başkalarını O’na ortak etmekten şiddetle menedilmiştir.
Şirkin çeşitleri şu şekildedir:
-
Şirk-i İstiklâlî: Güneşe, aya, insanlara ve diğer yaratılmışlara doğrudan tapılması anlamına gelen açık ve net bir şekilde şirk koşma davranışıdır.
-
Şirk-i Teb’iz: Allah-u Teala ile birlikte diğer yaratılmışların da uluhiyet gücüne sahip olduğuna inanmak ve onlara tapınmak suretiyle gerçekleştirilen şirk çeşidi.
-
Şirk-i Takrîb: Allah’ın birliğine inanmakla birlikte put veya heykelleri aracı kabul ederek, değersiz olan bu taşlara kutsiyet kazandırmaktır.
Şirk, İslam dinine göre en büyük günahlardan biridir ve affedilmeyen günahlardan biridir. Kişinin dünya hayatında şirk günahından tevbe etmiş olması gerekir.
