Risâlet’ten önce insanların; putlara tapma, soyla övünme, adaletsizlik, zayıfları ezme, kibir gibi olumsuzlukları barındıran sosyal ve kültürel ortamına Cahiliye adı verilmektedir. Cahiliye Dönemi, Hz. Muhammed’e ilk vahiy gelmeden önceki İslam ile tanışmamış Arap toplumunun yaşadığı döneme denir.
Cahiliye Dönemi’nde Araplar birçok insan hakkını yok saymıştır. En başlı örneği ise köleliktir. İnsanlar kölelerini istedikleri gibi alıp satar, işkence ederlerdi. Bunun yanında okuma-yazma da çok biliniyor denemezdi. Cahiliye Dönemi’ndeki Arap toplumunun temel özelliği olan kabile içi bağlılık ve başka kabilelere üstünlük duygusu, bitmez tükenmez kan davalarının ve savaşların da başlıca nedeniydi. Şiddet, yağmacılık, tutsakları köle olarak kullanma, özellikle kadının köleleştirilmesi ve bir mal gibi alınıp satılması olağandı.
Cahiliye Dönemi Hz. İsa’dan Hz. Muhammed’e kadar sürmüştür. Hz. Muhammed’in peygamber olmasıyla birlikte bu dönem yavaş yavaş yok olmaya başlamıştır. İnsanlar İslamiyet ile bir aydınlanma sürecine girmiştir.
