Peygamberimiz (s.a.v.), henüz doğmadan babasını kaybetmiştir. Annesi Amine ise onu altı yaşındayken Ebva köyünde bırakıp vefat etmiştir. Bu şekilde yetim kalan Peygamberimiz, dedesi Abdülmuttalip tarafından himaye edilmiştir. Dedesi ona çok sevgi göstermiş ve yanından ayırmamıştır. Ancak dedesi de Peygamberimiz sekiz yaşındayken ölmüştür. Bu durumda Peygamberimiz, amcası Ebu Talib’in yanına verilmiştir. Ebu Talib de ona dedesi gibi sahip çıkmış ve korumuştur.
Peygamberimiz (s.a.v.), çocukluğunda da peygamberlik mührünü taşıyordu. Bu yüzden bazı insanlar onun farklı olduğunu anlıyor ve ona saygı duyuyorlardı. Mesela, dedesi ile birlikte Şam’a gittiklerinde, bir rahip olan Bahira onun peygamber olacağını söylemiş ve dedesini onu koruması için uyarmıştır. Yine, amcası ile birlikte ticaret yapmak için Şam’a gittiklerinde, bir tüccar olan Hayber’in kızı Reyye onun peygamberliğini hissetmiş ve ona evlenme teklif etmiştir.
Peygamberimiz (s.a.v.), çocukluğunda karşılaştığı zorluklar ve mücadeleler karşısında sabırlı, güvenilir, dürüst ve merhametli davranmıştır. Onun bu güzel ahlakı, insanların ona Muhammedül Emin (Güvenilir Muhammed) demesine sebep olmuştur. Peygamberimiz, çocukluğunda da Allah’ın emirlerine uygun yaşamış ve putperestlikten uzak durmuştur. Mesela, amcasının oğlu Ali’nin doğum gününde putlara kurban kesilmesine izin vermemiş ve putları kırmıştır. Yine, amcasının oğlu Cafer’in düğününde putlara tapınan kadınları görünce oradan ayrılmıştır.
Peygamberimizin (s.a.v.) çocukluk döneminde karşılaştığı zorlukları, mücadeleleri ve bunlar karşısında nasıl davrandığı konusunu araştırarak sınıfta arkadaşlarınızla paylaşınız diye soruyorsunuz. Bu konu hakkında size biraz bilgi verebilirim.
