“Nübüvvet”, Arapça kökenli bir sözcük olup, “haber vermek, iletmek” anlamına gelir. Dini literatürde ise “Allah ile kulları arasında dünyevi ve uhrevi işlerle alakalı elçilik görevi” olarak tanımlanır. İslam’da özellikle Hz. Muhammed (S.A.V.)'i anlatan bir sözcük olarak öne çıkar. Nübüvvet, nebilik, risalet ve peygamberlik anlamlarına gelir.
Nübüvvet, Allah ile insanlar arasında dünya ve âhiretle ilgili ihtiyaçlarının giderilmesi amacıyla yapılan elçilik görevidir. Allah’ın vahiy yoluyla öğrettiği bilgileri ve O’nun emirlerini insanlara ulaştırıp ilâhî elçilik görevini yapma teşkil eder. Allah’ın elçi olarak seçip görevlendirdiği kişiye nebî yanında resul de denir.
Nübüvvet tarihte gerçekleşmiş bir müessesedir. Küçük bir yekün teşkil eden Brahmanlar, Sümenîler, ateist ve deistler istisna edilirse insanların büyük çoğunluğu tarihte peygamberlerin yaşadığını ve ilâhî elçilik görevi yaptıklarını kabul eder.
