Enis Behiç Koryürek, Türk şair, öğretmen, diplomat ve bürokrattır. Hecenin beş şairinden biridir. Türk denizciliğini şiire sokan şair olarak bilinir. 11 Mart 1891’de İstanbul’da doğmuş, 18 Ekim 1949’da Ankara’da vefat etmiştir. Mülkiye Mektebi’ni birincilikle bitirmiş, Hariciye Nezareti’nde çalışmıştır. Bükreş ve Budapeşte’de görev yapmış, Türk-Macar dostluğunun pekişmesinde büyük hizmetler vermiştir. Servet-i Fünûn etkisi taşıyan ilk şiirlerini 1912’de yayımlamış, daha sonra hece ölçüsüyle Millî Edebiyat akımına katılmıştır. Mizah türünde yazdığı eserlerinde Çimdik takma adını kullanmıştır. Mistik bir şiire yöneldikten sonra tasavvufi şiirler yazmaya başlamıştır.
EDEBİ KİŞİLİĞİ
Sanat hayatının ilk yıllarında Servet-i Fünun etkisinde şiirler yazan Koryürek, Ziya Gökalp ile tanıştıktan sonra hece ölçüsünü kullanmış ve yalın bir dille şiirler yazmaya başlamıştır. Bundan sonraki süreçte Milli Edebiyat akımına katılarak ulusal duyguları ön plana çıkaran şiirler kaleme almıştır. Şiirleri; Şehbal, Türk Yurdu, Varlık ve Hayat gibi dergilerde yayımlandı.
ENİS BEHİÇ KORYÜREK’İN ESERLERİ
-
Şiir: Miras (1927), Varidat-ı Süleyman Çelebi (1949), Miras ve Güneşin Ölümü (1951)
-
Çeviri: Bugünkü Harplerin Başlıca Demografik Etkileri (1935), Toptan Göçler (1935), Harbin Demografik Kanunları (1935), Nüfus Meselesi ve Irkın Korunması (1936), Kanuni Sultan Süleyman (1950)
