Manda ve himaye fikri, 1. Dünya Savaşı sonrasında, kendini yönetemeyecek durumda olan devletlerin, Milletler Cemiyeti adına büyük devletler tarafından yönetilmesini öngören bir sistemdir. Bu sistem, sömürgeciliğe alternatif olarak düşünülmüş olsa da uygulamada sömürgeciliğe benzer sonuçlar doğurmuştur. Türk milleti, bu sistemi bağımsızlığına ve istiklaline aykırı bulmuş ve kesin olarak reddetmiştir.
Manda ve himaye fikri ilk kez Erzurum Kongresi’nde reddedilmiştir. Erzurum Kongresi, 23 Temmuz - 7 Ağustos 1919 tarihleri arasında Doğu Anadolu’daki direniş cemiyetlerinin bir araya gelmesiyle toplanmıştır. Kongrede alınan kararlardan biri de “Manda ve himaye yönetimi kabul olunamaz” olmuştur.
Manda ve himaye fikri kesin olarak ise Sivas Kongresi’nde reddedilmiştir. Sivas Kongresi, 4-11 Eylül 1919 tarihleri arasında Anadolu’nun her bölgesinden gelen delegelerin katılımıyla toplanmıştır. Kongrede alınan kararlardan biri de “Manda ve himaye düşüncesi kesinlikle reddedilmiştir” olmuştur.
