Bu dönemde Osmanlı Devleti hem doğuda hem de batıda birçok devletle savaşmıştır. Doğuda en önemli rakibi Safeviler olmuştur. Safeviler, Şii mezhebini benimseyen ve Anadolu’da Şii propagandası yapan bir devlettir. Yavuz Sultan Selim, Safevilerin Anadolu’daki etkisini kırmak ve İran’ı Osmanlı hakimiyetine almak için 1514 yılında Çaldıran Savaşı’nı yapmış ve İran’ı yenilgiye uğratmıştır. Bu savaş sonucunda Doğu Anadolu ve Azerbaycan Osmanlı topraklarına katılmıştır.
Batıda ise en önemli rakipleri Avusturya, Macaristan, Lehistan ve Venedik olmuştur. Avusturya, Macaristan ve Lehistan, Hristiyan Avrupa’nın Osmanlı karşısındaki en güçlü devletleridir. Venedik ise Akdeniz’de Osmanlı’nın denizcilik faaliyetlerine engel olmaya çalışan bir devlettir. Kanuni Sultan Süleyman, Avusturya üzerine birçok sefer düzenlemiş ve Macaristan’ı fethetmiştir. 1526 yılında Mohaç Savaşı’nda Macar ordusunu bozguna uğratan Kanuni, 1529 yılında Viyana’yı kuşatmış ancak alamamıştır. 1532 yılında tekrar Avusturya üzerine yürüyen Kanuni, Güns Kalesi’ni alarak Avusturya’yı barışa zorlamıştır. 1547 yılında imzalanan İstanbul Antlaşması ile Avusturya, Osmanlı Devleti’ne yıllık vergi vermeyi kabul etmiştir. Lehistan ile ise Hotin ve Bucaş Antlaşmalarını imzalamıştır. Bu antlaşmalarla Osmanlı Devleti, Lehistan’ın bağımsızlığını tanımış ancak bazı toprakları elinde tutmuştur. Venedik ile ise Akdeniz’de deniz savaşları yapmıştır. 1538 yılında Preveze Deniz Savaşı’nda Venedik donanmasını yenerek Akdeniz’de hakimiyetini sağlamlaştırmıştır.
